การลบเพื่อน (บางคน) ออกไปจากชีวิต

การลบเพื่อน (บางคน) ออกไปจากชีวิต บางครั้งก็ช่วยให้เรามี ”ที่ว่าง” สำหรับ เพื่อนดีๆ

หลายๆคนยังกังวลว่ามีเพื่อนน้อย แต่ที่จริงแล้วเราควรกังวลว่าไม่มีเพื่อนแท้ แล้วจะรู้ได้อย่างไรว่าใครเป็น “เพื่อนแท้” ไม่ยากเลย..!! หากเรามีคนเช่นนั้นในชีวิต เราจะรู้สึกขอบคุณที่มีเขา และเขาเองก็มักขอบคุณที่มีเรา ในชีวิตเราอาจพบคนเช่นนี้แค่ไม่กี่คน แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา แจกันสวยๆ ไม่ได้ต้องการดอกไม้ทั้งทุ่งมาประดับ หากต้องการดอกไม้ที่เหมาะกับแจกันนั้นต่างหาก เมื่อพบแล้ว ดอกไม้จะทำให้แจกันสวยขึ้น ขณะเดียวกัน “แจกันก็จะทำให้ดอกไม้สวยขึ้นเช่นกัน”

ทุกคนจำเป็นต้องมีเพื่อน ต่อให้เป็นคนสันโดษ ชอบอยู่คนเดียว แต่เชื่อไหมว่า คนๆ นั้นก็ยังต้องมีเพื่อนสักคนสองคนบ้าง หรือบางคนอาจจะมีเพื่อนเยอะกว่านั้น บางคนอาจมีเพื่อนในโซเชียลมีเดียเป็นพันเลยก็ได้ แต่เราจะรู้ได้อย่างไรว่า เพื่อนที่เราคบอยู่ด้วยนั้น เป็นเพื่อนแท้ที่จะอยู่กับคุณไปตลอดชีวิต หรือเป็นเพื่อนที่จะมาแค่ร่วมสุขพอทุกข์ก็หายไป หรือตัวคุณกำลังเป็นเพื่อนแย่ๆ ของใครอยู่หรือเปล่านะ

ผู้คนมากมายที่แวดล้อมรอบตัวเรา ล้วนตามมาด้วยความคาดหวังอยู่เสมอ ควาดหวังความช่วยเหลือจากเรา คาดหวังการปฎิบัติจากเรา คาดหวังทรัพย์สินเงินทองจากเรา เราอาจเฮฮาสังสรรค์กับเพื่อนมากมาย แต่ช่วงเวลานั้นกลับไม่ได้เป็นตัวเอง

เพราะ เอาแต่พยายามทำให้คนเหล่านั้นรู้สึกดี ในเวลาที่เราใส่หน้ากากคนอื่นอาจรักเรา แต่ในเวลาที่เราถอดหน้ากากจะเป็นเวลาที่เรารักตัวเอง ความสัมพันธ์ที่ได้เรียนรู้

1. ลดจำนวนผู้คนในชีวิตลงบ้าง เพราะจำนวนไม่ได้นำมาซึ่งความสุขเสมอไป ปริมาณไม่ได้บ่งบอกถึงคุณภาพ ในวัยหนึ่งเราอาจต้องการมีเพื่อนมาก แต่เมื่อถึงอีกวัยหนึ่งเราจะพบว่า สิ่งที่ต้องการคือเพื่อนแท้ ซึ่งไม่ต้องมากมายอะไร น้อยแต่ลึกมีคุณภาพกว่ากว้างแต่ว่างโหวง

2. วงสนทนาที่เน้นจำนวนคน เหมือนลูกโป่งที่พองตัวขยายใหญ่ แต่ผิวบาง พร้อมจะแตกโพละได้ทุกเมื่อ ไม่เหนียวแน่น ให้เวลากับวงสนทนาเล็กๆ แต่ลึกซึ้ง อยู่กับคนที่เรารู้จักเขาเป็นอย่างดี และเขารู้จักเราเป็นอย่างดี วงสนทนาเช่นนี้ย่อมมีความเห็นอกเห็นใจ มีเมตตา และมิตรภาพที่แท้จริงเกิดขึ้น

3. ดอกไม้ปลอม ทั้งช่อก็ไม่สวยเท่าดอกไม้จริงเพียงหนึ่งดอก มีเพียงดอกไม้จริงเท่านั้นมีมีกลิ่นหอมตามธรรมชาติ บ่อยครั้ง ที่หัวเราะเฮฮากับคนจำนวนมาก แล้วรู้สึกเงียบเหงาเมื่อต้องกลับบ้านตามลำพัง ต่างกันกับวงสนทนาคุณภาพ ที่โอบอุ้มเราไว้แม้เราจะกลับไปอยู่ตามลำพังอีกหน แต่เรารู้สึกเสมอว่ามีคนที่ห่วงใยเราและพร้อมจะปลอบโยนเราเสมอ การคุยที่เนิ่นนานอย่างลึกซึ้ง อาจมีเสียงหัวเราะน้อย แต่กลับทำให้เราเข้าถึงความสุขที่แท้ ซึ่งไม่จำเป็นต้องหัวเราะ

4. วงสนทนาที่ดี คือวงสนทนาที่ให้ความสำคัญของการ “ฟัง” ในวงนั้นเรามักได้ฟังความทุกข์ของกันและกัน เรื่องที่หน่วงใจ เรื่องเช่นนี้ทำให้เรารู้จักกันดีขึ้น

5. เพื่อนที่แท้ คือคนที่เรากล้าร้องไห้ต่อหน้าโดยไม่กลัวว่าเขาจะตัดสินเราบอกความลับให้เขาฟังได้ กระทั่งเรื่องที่เราผิดพลาดหรือสามารถสารภาพบาปกับเขา เพื่อนแบบนี้มีไม่มาก และเมื่อพบแล้ว เราเองก็มักจะเป็นเพื่อนแท้ของเขาเช่นกัน

6. ถึงเวลาหนึ่ง จึงเข้าใจว่าเรามุ่งเน้นความต้องการผิดไป เรามุ่งเน้น “ปริมาณ” ของความรักจากคนหลายคน แต่อันที่จริงเราอาจต้องการ “ปริมาณ” นั้นจากคนเพียงคนเดียว, หรือไม่กี่คน

ขอบคุณข้อมูลจาก : verrysmilejung.com , Roundfinger