บางความสำเร็จก็มาช้าเกินไป

ทำทุกอย่างที่คุณอยากทำ ให้คนที่คุณรักในวันนี้ อย่าสำนึกผิด ในวันที่สายไป อย่าอยากทำอะไรดีๆให้ ในตอนที่ไม่ทันแล้ว ในวันที่มีโอกาส จงทำทุกอย่างให้ดีที่สุด

ต้นไม้ແ ก่ ขอฝนจากเมฆก้อนน้อย เมฆก้อนน้อยตอบเพียงว่า น้ำฝนมีอยู่น้อย กลัวว่ามันคงจะไม่พอ ให้ต้นไม้ແก่ได้ชื่นใจ

วันต่อมา
เมฆก้อนน้อยก็ยังคงบอกเช่นเดิม มันน้อยไป จึงไม่พร้อมที่จะให้ เมฆก้อนน้อยจึงเดินทางและพยายามสะสมฝน เพื่อที่จะให้มันมากพอ พอที่จะทำให้ต้นไม้ແ ก่ได้ชื่นใจ

เมื่อมีปริมาณมากพอ เมฆน้อยจึงกลับมา แต่สิ่งที่พบข้างหน้า มีเพียงซากต้นไม้ແ ก่ที่ ต ๅ ຍแล้ว

เมฆน้อยได้แต่ร้องไห้แล้วถามว่า ทำไม ? ความพยายามของฉันไม่มีค่าเลยเหรอ ชายหนุ่มที่นั่งใต้ต้นไม้จึงได้แหงนหน้า แล้วบอกเมฆน้อยไปว่า

การที่เราจะให้อะไร? ແ ก่ใครสักคนที่เรารัก มันไม่ต้องรอให้มากพอหรือรอความพร้อมอะไรหรอก ให้เท่าที่มี  ก็ทำให้คนรับชื่นหัวใจได้ ความพยายามเป็นสิ่งที่ดี แต่มันก็มีเวลาเป็นเงื่อนไข

อย่าไปรอให้รวย   ถึงจะทำอะไรให้คนที่เรารัก อย่าไปรอให้พร้อม ถึงจะทำอะไรให้คนที่เรารัก เพราะคนที่เรารัก อาจไม่มีเวลามากพอที่รอเรา   แล้วก่อนที่ต้นไม้ແก่จะจากไป เขาฝากบอกเธอไว้ว่า ถ้าเห็นเธอผ่านมา ให้บอกเธอว่า เขารักเธอ เมฆน้อยได้แต่หลั่งน้ำตาออกมาเป็นเม็ดฝนอย่าง ไม่ขาดสาย ให้กับต้นไม้ที่ไม่มีวันแตกใบให้ได้เห็น อีกต่อไป ตลอดกาล

ทำ ในสิ่งที่อยากจะทำ ทุกวันนี้เรามีตึกสูงขึ้น แต่ความอดกลั้นน้อยลง เรามีบ้านใหญ่ขึ้น แต่ ครอบครัวเรากลับเล็กลงเรามียาใหม่ ๆ มากขึ้น แต่สุขภาพกลับแย่ลง เรามีความรักน้อยลง แต่มีความเกลียดมากขึ้น เราไปถึงโลกพระจันทร์มาแล้ว แต่เรากลับพบว่า แค่การข้ามถนนไปทักทายเพื่อนบ้านกลับยากเย็น เราพิชิตห้วงอวกาศมาแล้ว แต่แค่ห้วงในหัวใจ กลับไม่อาจสัมผัสถึง

เรามีรายได้สูงขึ้น แต่ศีลธรรมกลับตกต่ำลง เรามีอาหารดี ๆ มากขึ้น แต่สุขภาพแย่ลง ทุกวันนี้ ทุกบ้านมีคนหารายได้ได้ถึง 2 คนแต่การหย่าร้างกลับเพิ่มมากขึ้น ดังนั้นจากนี้ไปขอให้พวกเรา อย่าเก็บของดี ๆ ไว้โดยอ้างว่าเพื่อใช้โอกาสพิเศษ เพราะทุกวันที่เรายังมีชีวิตอยู่คือโอกาสที่พิเศษสุดแล้ว จงแสวงหาการหยั่งรู้

จงนั่งตรงระเบียงบ้านเพื่อชื่นชมกับการมีชีวิตอยู่ โดยไม่ใส่ใจกับความอยาก จงใช้เวลากับครอบครัว เพื่อนฝูง คนที่รักให้มากขึ้น กินอาหารให้อร่อยไปเที่ยวในที่ที่อยากจะไป อย่าผลัดวันประกันพรุ่ง ที่จะทำอะไรก็ตาม ที่ทำให้เรามีความสุขเพิ่มขึ้นทุกวัน ทุกชั่วโมง ทุกนาที มีความหมาย เราไม่อาจรู้เลยว่าเมื่อไร? มันจะสิ้นสุดลง และเวลานี้

หากทะเลาะกัน ก็จงขอโทษปรับความเข้าใจกันวันนี้ โก ร ธ เกลียดกันอยู่ ก็จงให้อภัยกันและกัน หันหน้ามาคุยกัน หากไม่เคยได้ใส่ใจดูแล ก็ควรเริ่มทำมันตั้งแต่วันนี้เลยและหากไม่เคยได้บอกรักกัน ก็บอกมันซะวันนี้แหละ ทำทุกอย่างวันนี้ให้เหมือนเป็นวันสุดท้ายของชีวิต และหากวันไหนต้องจากกันจริงเราจะไม่รู้สึกเสียใจทีหลังเลยเพราะเราได้ทำมันไปหมดแล้ว

บทความนี้เขียนขึ้นโดย จอร์จ คอลลิน ซึ่งเป็นดาราตลกที่โด่งดัง

เขาเขียนขึ้นในวันที่ 11 กันยายน 2001 (ตึกเวิรด์เทรดถล่ม)หลังจากที่ทราบว่าภรรยาของเขาเสียชีวิตในตึกนั้นด้วย

ขอบคุณคลิปจาก : เปลี่ยนชีวิต กับ ไผ่ ไซโค